Shloka 26
जघान गदया भीमस्तस्य राज्ञ: परिच्छदम् | ततो<न्येडभिहता नागा रथाश्ष शतशो बलात्,“तत्पश्चात् भीमसेनने राजा जयत्सेनके भयानक कर्म करनेवाले दस हजार हाथियोंको, जो उन्हें सब ओरसे घेरकर खड़े थे, गदाके आघातसे नष्ट कर दिया। तदनन्तर और भी बहुत-से हाथी तथा सैकड़ों रथ उनके द्वारा बलपूर्वक नष्ट किये गये
sañjaya uvāca |
jaghāna gadayā bhīmas tasya rājñaḥ paricchadam |
tato 'nye 'bhihatā nāgā rathāś ca śataśo balāt ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ភីម បានវាយបំបាក់ដោយគុទ្ទកា នូវគ្រឿងរាជសម្ភារៈ និងសញ្ញាសម្គាល់របស់ស្តេចនោះ។ បន្ទាប់មក ដោយកម្លាំងដាច់ខាត គាត់ក៏វាយទម្លាក់ដំរីផ្សេងៗទៀត និងរទេះរាប់រយ។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញអំណាចយុទ្ធសាស្ត្រដ៏លើសលប់របស់ភីម ក្នុងភាពចលាចលនៃសង្គ្រាម ដែលការបំផ្លាញសញ្ញារាជ និងសម្ភារៈសង្គ្រាម ប្រាប់ពីការរលំរលាយនៃការការពារ និងកិត្យានុភាពជិតខាងរបស់ស្តេចនោះ កណ្ដាលអំពើហិង្សាដែលមិនឈប់ឈរ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya battlefield ethos: decisive action and overwhelming strength can break an enemy’s protection and morale (symbolized by smashing a king’s paricchada). Ethically, it reflects the grim reality of dharma-in-war, where duty-driven combat entails large-scale destruction and the rapid reversal of fortune.
Sañjaya narrates that Bhīma, wielding his mace, destroys the royal gear of a king and then proceeds to strike down many elephants and hundreds of chariots by force, depicting Bhīma’s rampage and dominance in the battle.