Shloka 120
“भरतनन्दन! जिन्होंने अपने मन और इन्द्रियोंको वशमें नहीं कर रखा है, उनके लिये कर्णके अस्त्रको रोकना अत्यन्त कठिन है। समरांगणमें इसकी चोट खाकर ये पांचाल- सैनिक सम्पूर्ण दिशाओंमें भाग रहे हैं ।। एष भीमो दृढक्रोधो वृतः पार्थ समन्ततः । सृञ्जयैर्योधयन् कर्ण पीड्यते निशितै: शरै:,'पार्थ! दृढ़तापूर्वक क्रोधको धारण करनेवाले ये भीमसेन सब ओरसे सूंजयोंद्वारा घिरकर कर्णके साथ युद्ध करते हुए उसके पैने बाणोंसे पीड़ित हो रहे हैं
bharatanandana! yeṣāṁ mana indriyāṇi ca vaśe na sthāpitāni, teṣāṁ karṇāstrasya nivāraṇaṁ paramaduṣkaram. samaraṅgaṇe tasya prahāraṁ prāpyaite pāñcālāḥ sainikāḥ sarvāsu diśāsu palāyante. eṣa bhīmo dṛḍhakrodho vṛtaḥ pārtha samantataḥ; sṛñjayair yodhayann karṇaḥ pīḍyate niśitaiḥ śaraiḥ.
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ឱ កូនចៅនៃភរតៈ! សម្រាប់អ្នកដែលមិនបានគ្រប់គ្រងចិត្ត និងអារម្មណ៍របស់ខ្លួន ការទប់ទល់អាវុធរបស់កರ್ಣៈគឺលំបាកយ៉ាងខ្លាំង។ ត្រូវប៉ះពាល់ដោយកម្លាំងវានៅលើសមរភូមិ កងទ័ពបញ្ចាលកំពុងរត់គេចទៅគ្រប់ទិស។ ហើយមើលទៅ—ភីមៈ អ្នកកាន់កំហឹងយ៉ាងមាំមួន—ត្រូវស្រ៊ិញជយៈព័ទ្ធជុំវិញគ្រប់ទិស ខណៈពួកគេប្រយុទ្ធនឹងកರ್ಣៈ; តែក៏កರ್ಣៈកំពុងត្រូវព្រួញមុតរបស់ពួកគេរំខាន និងធ្វើឲ្យឈឺចាប់។»
संजय उवाच