Shloka 1
अफ्--_क+ द्विसप्ततितमो< ध्याय: श्रीकृष्ण और अर्जुनकी रणयात्रा, मार्गमें शुभ शकुन तथा श्रीकृष्णका अर्जुनको प्रोत्साहन देना संजय उवाच प्रसाद्य धर्मराजान प्रहृष्टेनान्तरात्मना । पार्थ: प्रोवाच गोविन्द सूतपुत्रवधोद्यत:,संजय कहते हैं--राजन्! इस प्रकार धर्मराज युधिष्ठिरको प्रसन्न करके अर्जुन सूतपुत्र कर्णका वध करनेके लिये उद्यत हो प्रसन्नचित्त होकर श्रीकृष्णसे बोले--
sañjaya uvāca | prasādya dharmarājānaṁ prahṛṣṭenāntarātmanā | pārthaḥ provāca govindaṁ sūtaputravadhodyataḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ព្រះរាជា! ដូច្នេះហើយ ក្រោយពីធ្វើឲ្យធម្មរាជ យុធិષ્ઠិរ ពេញព្រះហឫទ័យ អរជុន (បಾರ್ಥ) ដែលមានចិត្តខាងក្នុងរីករាយ បាននិយាយទៅកាន់ គោវិន្ទ (ព្រះគ្រីស្ណៈ) ដោយបានតាំងចិត្តទៅសម្លាប់ កર્ણ កូនអ្នកបើករទេះ។ ពេលនោះបង្ហាញថា ការតាំងសច្ចារបស់អរជុន គឺជាការធ្វើក្រោយពីទទួលបានការយល់ព្រមពីព្រះមហាក្សត្រ ដើម្បីឲ្យការសម្រេចចិត្តផ្ទាល់ខ្លួន ស្របទៅនឹងកាតព្វកិច្ចរាជ និងតម្រូវការធម៌ក្នុងសង្គ្រាម។
संजय उवाच
Educational Q&A
Before undertaking a grave act in war, Arjuna first secures Dharmaraja’s satisfaction/assent, suggesting that personal valor should be harmonized with rightful authority and dharma; resolve is ethically framed through counsel and legitimate approval.
Sanjaya reports that Arjuna, encouraged inwardly after pleasing Yudhishthira, turns to Krishna and speaks, readying himself for the decisive confrontation aimed at Karna’s death.