संजय उवाच ततो धनंजयो राजज्शिरसा प्रणतस्तदा । पादौ जग्राह पाणि श्यां भ्रातुर्ज्येष्ठसल्य मारिष,संजय कहते हैं--माननीय नरेश! तब धनंजयने मस्तक झुकाकर प्रणाम किया और दोनों हाथोंसे बड़े भाईके पैर पकड़ लिये
sañjaya uvāca tato dhanañjayo rājañ śirasā praṇatas tadā | pādau jagrāha pāṇibhyāṁ bhrātur jyeṣṭhasya māriṣa ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ធនញ្ជយ (អរជុន) ឱ ព្រះមហាក្សត្រ បានឱនក្បាលគោរព ហើយនៅពេលនោះ ឱ ព្រះអង្គដ៏គួរគោរព គាត់បានកាន់ជើងទាំងពីររបស់បងប្រុសច្បងដោយដៃទាំងពីរ—ជាកិរិយានៃភាពទាបខ្លួន និងកាតព្វកិច្ចបងប្អូន ទោះនៅកណ្ដាលសង្គ្រាមដ៏តឹងរ៉ឹងក៏ដោយ។
संजय उवाच