कर्णवधप्रसङ्गः / The Context of Karṇa’s Fall
Krishna’s Dharmic Recollection and the Decisive Astra
ततो रणे भारत दुष्प्रकम्प्य आचार्यपुत्र: प्रवर: कुरूणाम् । मार्मर्दयामास शितै: पृषत्कै- जनार्दनं चैव विषाग्निकल्पै:,भारत! तदनन्तर कौरवोंके प्रधान वीर दुर्धर्ष आचार्यपुत्रने रणक्षेत्रमें विष और अग्निके समान भयंकर तीखे बाणोंद्वारा मुझे और श्रीकृष्णको पीड़ित करना प्रारम्भ किया
tato raṇe bhārata duṣprakampya ācāryaputraḥ pravaraḥ kurūṇām | mārmardayāmāsa śitaiḥ pṛṣatkaiḥ janārdanaṃ caiva viṣāgnikalpaiḥ ||
បន្ទាប់មក ក្នុងសមរភូមិនោះ ឱ ភារតៈ អាចារយបុត្រា—វីរបុរសលើសគេក្នុងចំណោមកុរុ និងមិនងាយរង្គើ—បានចាប់ផ្តើមបង្កទុក្ខទោសដល់ខ្ញុំ និងជនារទនៈ ដោយព្រួញមុតស្រួចគួរឱ្យខ្លាច ដូចពុល និងភ្លើង។
अजुन उवाच