Shloka 17
कर्णवधप्रसङ्गः / The Context of Karṇa’s Fall
Krishna’s Dharmic Recollection and the Decisive Astra
न हान्ययोद्धा विद्यते सृञ्जयानां महारथं योउद्य सहेत कर्णम् । पाण्डुनन्दन! मैंने युद्धमें अपने सामने कर्णके इस विचित्र अस्त्रको देखा था। सूंजयोंमें दूसरा कोई ऐसा योद्धा नहीं है, जो आज महारथी कर्णका सामना कर सके ।। शैनेयो मे सात्यकिश्रक्ररक्षौ धृष्टय्युम्नश्वञापि तथैव राजन्
na hānyayoddhā vidyate sṛñjayānāṃ mahārathaṃ yo 'dya saheta karṇam | pāṇḍunandana! mayā yuddhe mama samakṣaṃ karṇasya etad vicitram astram dṛṣṭam āsīt | sṛñjayānām anyo na kaścid evaṃvidho yoddhāsti yo 'dya mahārathinaṃ karṇaṃ samāhantuṃ śaknoti || śaineyo me sātyakiś ca rakṣau dhṛṣṭadyumnaś ca tvam api tathaiva rājan ||
អរជុនបាននិយាយថា៖ «ក្នុងចំណោមស្រីញ្ជយៈ (Sṛñjaya) ទាំងឡាយ មិនមានអ្នកប្រយុទ្ធណាផ្សេងទៀតទេ ដែលអាចទ្រាំទល់នឹង កर्ण មហារថី បាននៅថ្ងៃនេះ។ កូនប្រុសបណ្ឌុ! ខ្ញុំបានឃើញដោយភ្នែកខ្លួនឯងក្នុងសង្គ្រាម នូវអាវុធដ៏ចម្លែករបស់ កर्ण។ ដូច្នេះ សៃនេយៈ សាត្យគី (Śaineya Sātyaki) និងខ្ញុំ សូមឈរជាអ្នកការពារ; ហើយឲ្យ ធ្រឹෂ្ដദ്യុម្ន (Dhṛṣṭadyumna) និងព្រះអង្គផងដែរ ព្រះរាជា ធ្វើដូចគ្នា។»
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes sober discernment in warfare: recognizing an opponent’s true capability, avoiding reckless overconfidence, and arranging protection and support around leadership. Ethical strategy here means safeguarding the king and coordinating capable defenders rather than seeking glory through imprudent single combat.
Arjuna warns the Pāṇḍava leadership that Karṇa is exceptionally formidable and that no other Sṛñjaya warrior can reliably face him that day. He recalls having personally witnessed Karṇa’s extraordinary weapon in earlier fighting, and he proposes a defensive arrangement: Sātyaki and Arjuna as guards, with Dhṛṣṭadyumna and the king also taking protective positions.