Shloka 3
दुर्योधनस्तव सुतः प्रमत्ते श्वेतवाहने । अभ्येत्य सहसा क्रुद्धः सैन्यार्थधेनाभिसंवृत:,जब श्वेतवाहन अर्जुन असावधान थे, उसी समय क्रोधमें भरे हुए दुर्योधनने सहसा आधी सेनाके साथ आकर अपनी ओर आते हुए अमर्षशील पाण्डुपुत्र युधिष्ठिरको चारों ओरसे घेर लिया। साथ ही तिहत्तर क्षुरप्रोंद्वारा उन्हें घायल कर दिया
sañjaya uvāca | duryodhanas tava sutaḥ pramatte śvetavāhane | abhyetya sahasā kruddhaḥ sainyārdhena abhisamvṛtaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ដុរយោធន កូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គ ឃើញអរជុន—អ្នកបើកបរដោយសេះស—កំពុងមិនប្រុងប្រយ័ត្ន ក៏រត់ចូលមកដោយកំហឹងភ្លាមៗ។ គេបានហ៊ុំព័ទ្ធដោយកងទ័ពពាក់កណ្តាល ហើយវាយលុកទៅមុខដោយអន្ទះសារ—ជាការប្រព្រឹត្តដែលជំរុញដោយកំហឹង និងឱកាស មិនមែនដោយការវិនិច្ឆ័យស្ងប់ស្ងាត់—ធ្វើឲ្យភាពចលាចលនៃសមរភូមិកាន់តែខ្លាំង។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and opportunism (krodha, sahasā) can drive decisions in war, contrasting impulsive aggression with the ideal of disciplined kṣatriya conduct. It implicitly warns that lapses in vigilance and the surge of wrath both magnify harm and moral disorder on the battlefield.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana, noticing Śvetavāhana (Arjuna) in a moment of inattention, suddenly charges forward in anger, supported and surrounded by half of the Kaurava army.