Shloka 14
कर्णस्य सेनापत्याभिषेकः | Karṇa’s Consecration as Commander-in-Chief
अंशुमान् भोजराजस्तु सहसैन्यो महारथ:
aṁśumān bhojarājas tu sahasainyo mahārathaḥ
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ស្តេចភោជ អំសុមាន ជាមហារថី បានចូលទៅមុខជាមួយកងទ័ពរាប់ពាន់—បង្ហាញពីសន្ទុះសង្គ្រាមដែលកំពុងហើមឡើង ដែលកាតព្វកិច្ចរបស់ព្រះមហាក្សត្រ និងចិត្តសម្រេចក្នុងយុទ្ធសាស្ត្រ បង្ខំឲ្យមេដឹកនាំដាក់កងទ័ពចូលសមរភូមិ ទោះដឹងថាតម្លៃនឹងធ្ងន់ធ្ងរប៉ុណ្ណា។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the kṣatriya ideal of leadership in war: a king is expected to stand at the forefront as a mahāratha and commit resources decisively. Ethically, it highlights the tension between duty-bound resolve and the human cost implied by mobilizing vast forces.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Bhoja king Aṁśumān, renowned as a great chariot-warrior, is present/advancing with a large contingent. It is a battlefield notice marking the arrival or deployment of a significant royal fighter and his troops.