Shloka 426
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
ते सर्वेडभ्यद्रवन् कर्ण पतत्रिण इव द्रुमम् । महाराज! विजयकी इच्छा रखनेवाले समस्त पांचाल योद्धा कर्णपर उसी प्रकार टूट पड़े, जैसे पक्षी वृक्षकी ओर उड़े जाते हैं
te sarve 'bhyadravan karṇa patatriṇa iva drumam | mahārāja vijayakāmāḥ sarve pāñcālā yoddhāḥ karṇam eva tathā 'bhyapatanta yathā pakṣiṇaḥ vṛkṣam ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ «ឱ មហារាជ! វីរបុរសបញ្ចាល (Pāñcāla) ទាំងអស់ ដែលមានបំណងចង់ឈ្នះ បានរត់ប្រញាប់ទៅលើកರ್ಣៈ ដូចជាហ្វូងបក្សីហោះរួមគ្នាទៅរកដើមឈើមួយ»។ ខគម្ពីរនេះបង្ហាញពីសន្ទុះនៃសមរភូមិ៖ ការសម្រេចចិត្តរួម និងមហិច្ឆតា កើនឡើងជាខ្លាំង ទោះគោលដៅជាគូប្រជែងដ៏គួរឱ្យខ្លាចក៏ដោយ ហើយបង្ហាញថា ក្តីប្រាថ្នាចង់ឈ្នះអាចប្រមូលកម្លាំងទាំងមូលឱ្យផ្តោតលើបុគ្គលសម្រេចចិត្តម្នាក់។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how a shared desire for victory can unify and propel a group into decisive action; ethically, it hints at the power—and potential peril—of ambition when it drives collective violence toward a single opponent.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the Pāñcāla fighters, intent on winning, charge en masse at Karṇa, likened to birds converging upon a tree.