Shloka 54
अध्याय ५३ — रणमेघोपमा सेना-वर्णना तथा सुषेण-वधोत्तर प्रतिक्रिया
Battle-as-Storm Imagery and the Aftermath of Suṣeṇa’s Fall
इति श्रीमहा भारते कर्णपर्वणि संकुलयुद्धे चतुष्पठ्चाशत्तमो5ध्याय:
iti śrīmahābhārate karṇaparvaṇi saṅkulayuddhe catuṣpañcāśattamo 'dhyāyaḥ
«ឥតិ»—ក្នុង «មហាភារត» ដ៏គួរគោរពនេះ នៃកರ್ಣបર્વ ជំពូកទី៥៤ ដែលមានចំណងជើង «សង្គ្រាមច្របូកច្របល់ និងចម្រុះចូលគ្នា» បានបញ្ចប់។ ការនិទានរបស់សញ្ជ័យបានបិទផ្នែកនេះជាផ្លូវការ ដោយរំលេចសភាពសង្គ្រាមដ៏ស្មុគស្មាញមិនឈប់ឈរ និងការដាក់ស៊ុមយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់នៃអំពើហិង្សា ក្នុងទស្សនៈធម៌ដ៏ធំទូលាយ។
संजय उवाच
Educational Q&A
This is a colophon (chapter-ending formula), not a doctrinal verse. Its ethical force is indirect: it frames the war narrative as a grave, structured account within the Mahābhārata’s dharma-discourse, reminding the reader that even chaotic violence is being recorded and judged within a moral and historical memory.
The text signals the close of a chapter in the Karṇa Parva, specifically the fifty-fourth chapter themed around ‘saṅkula-yuddha’—a confused, intermingled battle. It functions as an editorial/narrative marker concluding the section Sanjaya has been recounting.