Shloka 52
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
ते भीमभयसंत्रस्तास्तावका भरतर्षभ । विहाय समरे भीम॑ दुद्गुव॒ुर्वे दिशो दश,भरतश्रेष्ठ भीमके भयसे डरे हुए आपके समस्त सैनिक समरांगणमें उनका सामना करना छोड़कर दसों दिशाओंमें भागने लगे
te bhīmabhayasaṁtrastās tāvakā bharatarṣabha | vihāya samare bhīmaṁ dudruvur diśo daśa ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ឱ ព្រះអង្គជាវីរបុរសក្នុងពួកភារតៈ ទាហានរបស់អ្នកទាំងអស់ ដែលរន្ធត់ដោយភ័យខ្លាចភីមា បានបោះបង់ការប្រឈមមុខនឹងគាត់នៅលើសមរភូមិ ហើយរត់គេចខ្លួនទៅទិសទាំងដប់។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា ភេរវកម្មអាចរំលាយវិន័យ និងសេចក្តីមុតមាំក្នុងសង្គ្រាម បម្លែងកាតព្វកិច្ចរបស់កងទ័ពឲ្យក្លាយជាការរត់បែកខ្ទេច នៅពេលក្លាហាន និងសាមគ្គីភាពរលាយបាត់។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how fear can overpower training and duty: when inner steadiness collapses, even a large force loses cohesion and abandons its kṣatriya obligation to stand firm in battle.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava soldiers, terrified of Bhīma, stop confronting him in the fight and scatter, fleeing in every direction.