Shloka 34
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
ततो युद्धम भूद् घोरं कर्णपाण्डवयोरमथे
tato yuddham abhūd ghoraṁ karṇa-pāṇḍavayor amathe
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក សង្គ្រាមដ៏សាហាវបានផ្ទុះឡើង រវាង កರ್ಣ និង បណ្ឌវៈ—ការប៉ះទង្គិចមួយដែលមិនអាចទប់ស្កាត់បាន—ជាការកើនឡើងនៃសង្គ្រាមកុរុក្សេត្រ ដែលការប្រកួតប្រជែងផ្ទាល់ខ្លួន និងកាតព្វកិច្ច បានរឹងមាំទៅជាអំពើហិង្សាដែលមិនអាចសម្របសម្រួលបាន។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how, in a dharma-war, duty and long-standing enmity can culminate in an ‘unrestrainable’ confrontation—highlighting the ethical tension between righteous obligation (kṣatriya-dharma) and the tragic momentum of violence once war is joined.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a fierce battle has erupted between Karṇa and a Pāṇḍava, signaling a decisive and escalating phase of combat in the Karṇa Parva.