Shloka 10
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
ते व्यमुड्चञ्छरव्रातान् नानालिड्रान् समन्तत: । स तैरभ्यर्ध्यमानस्तु भीमसेनो महाबल:
te vyamuñcañ charavrātān nānāliḍrān samantataḥ | sa tair abhyardhyamānas tu bhīmaseno mahābalaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ពួកគេបានបាញ់ព្រួញជាក្រុមធំៗ នានាប្រភេទ ពីគ្រប់ទិស។ ត្រូវព្រួញទាំងនោះវាយសង្កត់យ៉ាងខ្លាំង មហាបលភីមសេនក៏អត់ធ្មត់ទ្រាំទ្រការវាយប្រហារ ឈរមាំមួននៅកណ្ដាលការព័ទ្ធវាយពីជុំវិញ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under pressure: even when surrounded by danger and struck from all sides, a righteous warrior is expected to remain composed and resolute, embodying courage and endurance as part of kṣatriya-dharma.
In the battle scene narrated by Sañjaya, opposing fighters unleash dense, varied volleys of arrows from all directions. Bhīma (Bhīmasena), though heavily assailed, stands as a powerful figure enduring the onslaught.