Shloka 3
कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
तस्य मे संशयं छिन्धि दुःखपारं तितीर्षत: । कुरूणां सृञ्जयानां च के च जीवन्ति के मृता:,“मैं इस अपार दुःखसे पार पाना चाहता हूँ। तुम मेरे इस संदेहका निवारण करो कि कौरवों तथा सूंजयोंमेंसे कौन-कौन जीवित हैं और कौन-कौन मर गये हैं?”
tasya me saṁśayaṁ chindhi duḥkhapāraṁ titīrṣataḥ | kurūṇāṁ sṛñjayānāṁ ca ke ca jīvanti ke mṛtāḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ «ខ្ញុំចង់ឆ្លងកាត់សមុទ្រទុក្ខសោកដ៏អស្ចារ្យនេះ។ សូមកាត់បំបាត់សង្ស័យរបស់ខ្ញុំ ហើយប្រាប់ឲ្យច្បាស់ថា ក្នុងចំណោមពួកកុរុ និងពួកស្រឹញ្ជយៈ អ្នកណានៅរស់ និងអ្នកណាបានស្លាប់?»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames truthful knowledge as a remedy for overwhelming grief: when sorrow feels immeasurable, clarity about reality—however painful—becomes the first step toward endurance and ethical understanding of the war’s consequences.
The speaker asks for a definitive report of survivors and the slain on both sides—Kurus and Sṛñjayas—seeking to resolve uncertainty amid the devastation of battle.