Shloka 29
युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
युधिष्ठटिर: पुन: कर्णमविद्ृध्यत् त्रिंशता शरै: । सुषेणं सत्यसेनं च त्रिभिस्त्रेभिरताडयत्,युधिष्ठिरने पुन: तीस बाणोंसे कर्णको बींध डाला तथा सुषेण और सत्यसेनको भी तीन-तीन बाणोंसे घायल कर दिया
yudhiṣṭhiraḥ punaḥ karṇam avidhyat triṃśatā śaraiḥ | suṣeṇaṃ satyasenaṃ ca tribhis tribhir atāḍayat ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ យុធិષ્ઠិរ បានបាញ់កರ್ಣ ម្តងទៀត ដោយព្រួញសាមសិប ដល់ថ្នាក់ចាក់ជ្រៀត។ ហើយក៏វាយស៊ុសេណ និងសត្យសេន ដោយព្រួញបីៗ ឲ្យរងរបួសដូចគ្នា។ ក្នុងធម៌ដ៏តឹងរឹងនៃសមរភូមិ ព្រះរាជាប្រតិបត្តិដោយចិត្តមាំមួន—ទប់ស្កាត់គ្រោះថ្នាក់ធំបំផុត ហើយកាត់បន្ថយកម្លាំងអ្នកគាំទ្រដែលជួយកರ್ಣវាយប្រហារ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: decisive action against a principal adversary while also neutralizing his support. It reflects the battlefield ethic of focused duty and strategic restraint—aimed at ending harm by disabling the capacity to fight rather than indulging in needless cruelty.
Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira repeatedly attacks Karṇa, piercing him with thirty arrows, and then strikes Karṇa’s associates Suṣeṇa and Satyasena with three arrows each, injuring them and weakening Karṇa’s immediate support in the fight.