Shloka 24
सुषेणो भीमसेनस्य च्छित्त्वा भल्लेन कार्मुकम् । नाराचै: सप्तभिर्विद्ध्या हृदि भीम॑ ननाद ह,सुषेणने एक भल्लसे भीमसेनके धनुषको काटकर उनकी छातीमें सात नाराचोंका प्रहार करके भयंकर गर्जना की
suṣeṇo bhīmasenasya chittvā bhallena kārmukam | nārācaiḥ saptabhir viddhvā hṛdi bhīmaṁ nanāda ha ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ សុសេណា បានកាត់ធ្នូរបស់ ភីមសេន ដោយព្រួញក្បាលទូលាយមួយ ហើយបន្ទាប់មកបានបាញ់ព្រួញនារាចា៧ដើមចូលទ្រូងភីម។ ពេលធ្វើឲ្យរបួសដូច្នោះហើយ គាត់បានបន្លឺសំឡេងគំហុកដ៏គួរឱ្យភ័យ—ជាការបង្ហាញអំណាចលើសមរភូមិ ដើម្បីរំខានចិត្តសត្រូវក្នុងច្បាប់ក្សត្រិយធម៌នៃការប្រយុទ្ធ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya code in war: skill, decisiveness, and intimidation are deployed to gain advantage. Ethically, it reflects how battlefield duty (dharma as martial obligation) can involve calculated violence and psychological pressure, even when directed against formidable opponents.
Sañjaya narrates that Suṣeṇa disables Bhīma by cutting his bow with a bhalla arrow, then wounds him with seven nārāca arrows to the chest/heart-region, and finally roars loudly in triumph and challenge.