Shloka 133
Adhyāya 41 — Kṛṣṇa’s Battlefield Briefing and the Renewal of the Great Engagement
महावेगं संकुरुते समुद्रो वेला चैनं धारयत्यप्रमेयम् । “जलका स्वामी, वेगवान् और अप्रमेय समुद्र बहुत लोगोंको निमग्न कर देनेके लिये अपना महान् वेग प्रकट करता है; परंतु तटकी भूमि उस अनन्त महासागरको भी रोक लेती है
mahāvegaṁ saṅkurute samudro velā cainaṁ dhārayaty aprameyam |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «មហាសមុទ្រ—លឿន និងមិនអាចវាស់បាន—ប្រមូលកម្លាំងហើយបញ្ចេញរលកធំ អាចលង់មនុស្សជាច្រើន; ប៉ុន្តែឆ្នេរ ដែលជាព្រំដែនរបស់វា ក៏អាចទប់ស្កាត់សមុទ្រដ៏ធំធេងនោះបាន»។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even immense power must be governed by limits: like the sea’s overwhelming force restrained by the shore, strength and anger in war (and life) require dharmic boundaries and self-control to prevent harm.
Sañjaya uses a vivid natural simile—an ocean’s surge checked by its shoreline—to comment on overwhelming force being contained, framing the battlefield events in terms of restraint and order amid destructive power.