Shloka 39
Adhyāya 36: Ghora-yuddha-varṇanam
A Clinical Description of the Intensified Engagement
समुदितबलवाहना: पुनः पुरुषवरेण जिता: स्थ गोग्रहे । सगुरुगुरुसुता: सभीष्मका: किमु न जितः स तदा त्वयार्जुन:
samuditabalavāhanāḥ punaḥ puruṣavareṇa jitāḥ stha gograhe | sagurugurusutāḥ sabhīṣmakāḥ kimu na jitaḥ sa tadā tvayārjunaḥ ||
សល្យបាននិយាយថា៖ “នៅពេលប្លន់គោនៅទីក្រុងវិរាត អ្នកទាំងអស់—ទោះមានកងទ័ព និងរថសង្គ្រាមដ៏ធំធេង—ក៏ត្រូវបុរសល្អឥតខ្ចោះ អរជុន ផ្តួលឈ្នះម្តងទៀត។ ទោះមានគ្រូចាស់ និងមហាវីរបុរសនៅក្នុងចំណោមអ្នក—ដ្រូណា កូនរបស់គាត់ អស្វត្ថាមា និងភីស្ម—ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនឈ្នះអរជុននៅពេលនោះ? បើអ្នកមិនអាចលើកលែងគាត់បានក្នុងការប្រឈមមុនៗ នោះមានមូលហេតុអ្វីឲ្យអ្នកអួតអាងជ័យជម្នះឥឡូវនេះ?”
शल्य उवाच
Educational Q&A
Śalya’s challenge underscores an ethical standard in warrior culture: claims of superiority must be grounded in demonstrated capability. Remembering past outcomes restrains arrogance and exposes self-deception, especially when pride can lead to reckless decisions in war.
Śalya, serving as Karṇa’s charioteer, deliberately undermines Karṇa’s confidence by recalling the earlier Virāṭa cattle-raid, where Arjuna defeated the Kaurava side even when senior warriors like Bhīṣma, Droṇa, and Aśvatthāmā were present. He uses this precedent to question how Karṇa expects to defeat Arjuna now.