Shloka 32
Adhyāya 36: Ghora-yuddha-varṇanam
A Clinical Description of the Intensified Engagement
संजय उवाच इति रणरभसस्य कत्थत- स्तदुत निशम्य वच: स मद्रराट् । अवहसदवमन्य वीर्यवान् प्रतिषिषिधे च जगाद चोत्तरम्
sañjaya uvāca | iti raṇarabhāsasya katthataḥ tad u ta niśamya vacaḥ sa madrarāṭ | avahasada avamanya vīryavān pratiṣiṣidhe ca jagāda cottaram ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ព្រះរាជា! ពេលស្តាប់ពាក្យអួតអាងរបស់កರ್ಣ ដែលនិយាយក្នុងកម្តៅនិងភាពរំភើបនៃសង្គ្រាម នរេសរបស់មទ្រៈដ៏ក្លាហាន គឺ សាល្យៈ បានសើចចំអកដោយការមើលងាយ។ គាត់បានទប់កರ್ಣ មិនឲ្យនិយាយបន្តបែបនោះទៀត ហើយបន្ទាប់មកបានឆ្លើយតបតាមរបៀបរបស់ខ្លួន»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethical tension: uncontrolled boastfulness (katthā) and pride in the heat of war invite censure. Śalya’s act of restraining speech suggests that words, like weapons, should be governed—excessive self-praise and contemptuous talk undermine judgment and right conduct.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Śalya, the king of Madra serving as Karṇa’s charioteer, hears Karṇa’s inflated battle-talk, laughs at him with contempt, stops him from continuing, and then begins his own reply—setting up the ensuing exchange between Śalya and Karṇa.