Shloka 776
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
शिरोभिरगमन् भूमिं ते हया वातरंहस: । इस प्रकार देवताओंने भगवान् शंकरके सारथिके पदपर उन्हें प्रतेष्ठित कर दिया। जब उस लोकपूजित रथपर ब्रह्माजी चढ़ रहे थे, उस समय वायुके समान वेगशाली घोड़े धरतीपर माथा टेककर बैठ गये थे
śirobhir agaman bhūmiṁ te hayā vātarāṁhasaḥ |
ភីष្មៈបាននិយាយថា៖ សេះទាំងនោះ លឿនដូចខ្យល់ បានទម្លាក់ក្បាលចុះប៉ះដី ដោយការគោរព។ ដូច្នេះ ទេវតាទាំងឡាយបានតាំងព្រះអម្ចាស់សង្ករៈ (Śaṅkara) នៃតួនាទីសារថី ឲ្យស្ថិតនៅក្នុងមុខងារដែលបានកំណត់។ ហើយនៅពេលព្រះព្រហ្មា (Brahmā) កំពុងឡើងលើរថដែលលោកនោះគោរពបូជា សេះលឿនដូចខ្យល់បានអង្គុយចុះ ដោយដាក់ថ្ងាសប៉ះដី ដូចជាសម្គាល់ភាពបរិសុទ្ធនៃវេលានោះ និងលំដាប់របៀបទេវសកល។
पितामह उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic hierarchy and reverence: even powerful beings (wind-swift horses) symbolically submit to sacred authority and auspicious moments. It underscores that rightful station (pada) is established by divine ordinance, and that humility before the sacred order is a mark of propriety.
Bhīṣma describes a divine scene: the gods install Śaṅkara’s charioteer in his proper role, and as Brahmā prepares to mount a revered chariot, the horses bow their heads to the ground and sit, signaling respect and the solemnity of the event.