Shloka 26
Karna Reproves Shalya; Brahmin Reports on Bāhlīkas; Shalya’s Universalizing Rebuttal (कर्ण–शल्य संवादः)
यदेवं वर्तमानेषु महायुद्धेषु संजय
yad evaṁ vartamāneṣu mahāyuddheṣu sañjaya, strī-madhyam iva gāhante daivaṁ tu balavattaram |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «នៅពេលសង្គ្រាមដ៏ធំធេងទាំងនេះកំពុងកើតឡើង ឱ សញ្ជ័យ ពួកគេជ្រៀតចូលក្នុងកងទ័ពរបស់យើងដោយមិនខ្លាច ដូចបុរសចូលទៅកណ្ដាលស្ត្រី; ពិតប្រាកដណាស់ វាសនាឬព្រះលិខិតមានអំណាចលើសគេ។ ពីអ្វីដែលខ្ញុំបានឮរៀងរាល់ថ្ងៃ—កូនប្រុសខ្លះត្រូវសម្លាប់ ខ្លះត្រូវបរាជ័យ—ខ្ញុំបានជឿជាក់ថា នៅលើសមរភូមិ មិនមានវីរបុរសណាម្នាក់អាចទប់ស្កាត់បណ្ឌវបានឡើយ។ ពួកបណ្ឌវជ្រៀតចូលកងទ័ពរបស់ខ្ញុំដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ; ក្នុងរឿងនេះ វាសនាមានអំណាចខ្លាំងលើសគេ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahābhārata theme that in catastrophic war, human valor and strategy can be overruled by daiva (destiny). The speaker’s repeated experience of loss leads to a moral-psychological conclusion: confidence in mere martial prowess collapses when outcomes appear governed by a higher, irresistible order.
Sañjaya reports the battlefield situation to the blind king: the Pāṇḍavas are breaking into the Kaurava forces without fear, and the king—hearing daily of sons killed or defeated—concludes that no warrior can restrain them, attributing this to the overpowering force of destiny.