Shloka 7
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा स्त्रीणां च आर्तनादः
Dhṛtarāṣṭra’s Collapse and the Lament of the Palace Women
भवतां बाहुवीर्य हि समाश्रित्य मया युधि । पाण्डवेया: समाहूता युद्ध चेदं प्रवर्तितम्,“वीरो! आपलोगोंके बाहुबलका भरोसा करके मैंने युद्धके लिये पाण्डवोंको ललकारा है और यह युद्ध आरम्भ किया है
bhavatāṃ bāhuvīrya hi samāśritya mayā yudhi | pāṇḍaveyāḥ samāhūtā yuddha cedaṃ pravartitam ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ឱ វីរបុរសទាំងឡាយ! ដោយពឹងផ្អែកលើកម្លាំងដៃដ៏ខ្លាំងក្លារបស់អ្នករាល់គ្នា ខ្ញុំបានប្រកាសប្រជែងកូនប្រុសរបស់បណ្ឌុក្នុងសមរភូមិ ហើយដូច្នេះបានបើកចំហសង្គ្រាមនេះ។ ពាក្យនេះបញ្ជាក់ថា ការជឿជាក់លើអំណាចយុទ្ធសាស្ត្រ ក្លាយជាមូលហេតុភ្លាមៗនៃការបង្កើនជម្លោះ បម្លែងទំនួលខុសត្រូវពីការអត់ធ្មត់ និងពាក្យណែនាំ ទៅជាចលនានៃអំពើហិង្សា»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical causality in war: when leaders rely on sheer force and pride in martial strength, they more readily provoke opponents and trigger violence. It implicitly contrasts power-based confidence with dharmic restraint and accountability for initiating conflict.
Sanjaya reports that, trusting in the Kaurava side’s arm-strength and heroism, he (as narrator of events) describes how the Pāṇḍavas were challenged on the battlefield and how the war was thereby begun—framing the outbreak of fighting as a deliberate provocation grounded in confidence of strength.