Shloka 13
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा स्त्रीणां च आर्तनादः
Dhṛtarāṣṭra’s Collapse and the Lament of the Palace Women
येन दिव्यास्त्रविच्छूरो मायावी स घटोत्कच: । अमोघया रणे शक््त्या निहतो भैरवं नदन्,“जिसने रणभूमिमें भयंकर गर्जना करनेवाले दिव्यास्त्रवेत्ता, शूरवीर मायावी घटोत्कचको अपनी अमोघ शक्तिसे मार डाला था
yena divyāstravicchūro māyāvī sa ghaṭotkacaḥ | amoghayā raṇe śaktyā nihato bhairavaṁ nadan |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «គាត់នោះហើយ ដែលបានសម្លាប់ក្នុងសមរភូមិ ឃដោត្កច វីរបុរសមាយាវី—អ្នកចេះប្រើអាវុធទេវៈ—ដែលគ្រហឹមយ៉ាងគួរឱ្យភ័យខ្លាច ដោយស្ពៀរមិនខកខាន (សក្តិ)»។ បន្ទាត់នេះរំលឹកអំពើសម្រេចចិត្តក្នុងសង្គ្រាម៖ ការប្រើអាវុធមិនអាចដកហូតវិញ ដើម្បីដកចេញសត្រូវដ៏គ្រោះថ្នាក់ និងល្បិចកល បង្ហាញគណនាដ៏ត្រជាក់នៃកាតព្វកិច្ច និងភាពចាំបាច់លើសមរភូមិ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical tension of warfare: a warrior may be compelled to deploy an irrevocable, extraordinary weapon to neutralize a dangerous adversary. It points to the harsh reality that dharma in battle can involve grave, irreversible choices made for strategic necessity and protection of one’s side.
Sañjaya identifies a warrior by recalling a defining deed: the slaying of Ghaṭotkaca, the fearsome, illusion-wielding fighter skilled in celestial weapons, who was killed in combat by an unfailing spear (śakti) while roaring terribly.