Shloka 32
त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
भ्रान्तमुद्भ्रान्तमाविद्धमाप्लुतं विप्लुतं सृतम् । सम्पातसमुदीर्णे च दर्शयामास संयुगे,उसने युद्धस्थलमें भ्रान्त, उदभ्रान्त, आविद्ध, आप्लुत, प्लुत, सृत, सम्पात और समुदीर्ण आदि गतियोंको दिखाया
bhrāntam udbhrāntam āviddham āplutaṁ viplutaṁ sṛtam | sampāta-samudīrṇe ca darśayāmāsa saṁyuge ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ នៅកណ្ដាលសង្គ្រាម គាត់បានបង្ហាញចលនាប្រភេទទាំងឡាយដែលលឿន និងធ្វើឲ្យសត្រូវស្រឡាំងកាំង—ការវង់វៀច ការរអិលរអួល ការបង្វិលភ្លាមៗ និងការបញ្ឆោត ការលោត និងការទម្លាក់ខ្លួន ការរត់បោះទៅមុខ និងការវាយប្រហាររហ័ស ហើយសូម្បីតែការធ្លាក់ចុះពីលើដូចហោះ និងការលេចឡើងដោយកម្លាំង—ធ្វើឲ្យសមរភូមិក្លាយជាវេទិកានៃសិល្បៈយុទ្ធមិនឈប់ឈរ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, mastery often appears as controlled deception and rapid maneuvering. It implicitly contrasts technical prowess with the larger ethical burden of battle: skill can dominate the field, yet it does not by itself resolve the moral weight of the conflict.
Sañjaya describes a warrior’s dynamic movements in combat, listing a sequence of tactical motions—circling, whirling, feinting, leaping, plunging, darting, swooping, and surging—by which he demonstrates extraordinary agility and battlefield control.