Shloka 3
Adhyāya 17 — गजयुद्ध-वृत्तान्तः, सहदेव-दुःशासन-संघर्षः, नकुल-कर्ण-समागमः
Elephant-battle account; Sahadeva–Duhshasana clash; Nakula–Karna encounter
मागधो>प्यतिविक्रान्तो द्विरदेन प्रमाथिना । भगदत्तादनवर: शिक्षया च बलेन च
māgadho 'py ativikrānto dviradena pramāthinā | bhagadattād anavaraḥ śikṣayā ca balena ca ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ «បារថ! អ្នកដណ្ឌធារ មកពីមគធ នេះក៏ក្លាហានយ៉ាងខ្លាំងដែរ។ គាត់មានដំរីសង្គ្រាមដ៏ខ្លាំងក្លា អាចបំបែកជួរគូប្រជែងឲ្យរលំ។ បានទទួលការបណ្តុះបណ្តាលល្អឥតខ្ចោះក្នុងសិល្បៈសង្គ្រាម ហើយមានកម្លាំងធំ ដោយគុណលក្ខណៈទាំងនេះ គាត់មិនទាបជាងភគទត្តសោះក្នុងវីរភាព។»
संजय उवाच
Educational Q&A
Prowess in war is portrayed as arising from a combination of disciplined training (śikṣā), innate or cultivated strength (bala), and effective resources (such as a powerful war-elephant). The verse highlights merit-based evaluation—judging a warrior by capability rather than reputation alone.
Sanjaya is reporting to Dhritarashtra, identifying and assessing a formidable Magadhan fighter on the battlefield. He emphasizes the warrior’s elephant and martial preparation, concluding that this combatant is not inferior in valor to the renowned Bhagadatta.