Shloka 19
Pāṇḍya-vadha-anantaram Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Response and the Renewed Battle
तैराहतौ सर्वमनुष्यमुख्या- वसृक् स्रवन्तौ धनदेन्द्रकल्पौ | समाप्तविद्येन तथाभिभूतौ हतौ रणे ताविति मेनिरेडन्ये,उन बाणोंसे आहत होकर सम्पूर्ण मनुष्योंमें श्रेष्ठ, कुबेर और इन्द्रके समान पराक्रमी वे दोनों वीर श्रीकृष्ण और अर्जुन अपने अंगोंसे रक्त बहाने लगे। जिसकी विद्या पूरी हो चुकी थी, उस अअभश्रत्थामाके द्वारा इस प्रकार पराभवको प्राप्त हुए उन दोनोंको अन्य सब लोगोंने यही समझा कि “वे रणभूमिमें मारे गये”
tair āhatau sarva-manuṣya-mukhyau vasṛk-sravantau dhanadendra-kalpau | samāpta-vidyena tathābhibhūtau hatau raṇe tāv iti menire ’nye ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ត្រូវព្រួញទាំងនោះបាញ់ប៉ះ វីរបុរសទាំងពីរ—ក្រឹស្ណ និងអរជុន អ្នកល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមមនុស្ស ដ៏ខ្លាំងក្លាដូចគុបេរ និងឥន្ទ្រ—បានហូរឈាមចេញពីអវយវៈ។ ត្រូវអស្វត្ថាមា ដែលវិជ្ជាសង្គ្រាមបានពេញលេញ បង្ក្រាបដល់ថ្នាក់នោះ អ្នកដទៃលើសមរភូមិគិតថា៖ «វីរបុរសទាំងពីរនោះត្រូវសម្លាប់ហើយ»។
संजय उवाच