Shloka 37
कर्णपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः | Karṇa Parva, Chapter 15: Pāṇḍya’s Advance and Aśvatthāmā’s Counterstroke
इस प्रकार बाणोंके महान् समुदायसे श्रीकृष्ण और अर्जुनको घायल करके आनन्दित हुआ द्रोणकुमार महान् मेघोंके गम्भीर घोषके समान गर्जना करने लगा ।।
sañjaya uvāca |
iti prakāraṃ bāṇānāṃ mahān samūhaḥ śrīkṛṣṇaṃ cārjunaṃ ca ghātayitvā ānandito droṇakumāro mahāmeghānāṃ gambhīraghoṣa iva garjitum ārabdhavān ||
សញ្ចយៈបាននិយាយថា៖ «ដូច្នេះ ដោយព្រួញជាច្រើនដ៏ធំសម្បើមហូរច្រេីនដូចរលក បានបាញ់ធ្វើឲ្យព្រះស្រីក្រឹṣṇa និងអរជុនរងរបួស កូនរបស់ទ្រូណៈ (អស្វត្ថាមា) ក៏រីករាយអណ្ដែតចិត្ត។ ដូចពពកព្យុះដែលមានសំឡេងគគ្រឹកជ្រៅ គាត់បានគំហករំឮកលើសមរភូមិ។»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how victory in war can breed exhilaration and pride even against revered opponents; it hints that ethical steadiness (dharma) is tested not only by defeat but also by success, which can inflame arrogance and cruelty.
Aśvatthāmā, Droṇa’s son, showers Kṛṣṇa and Arjuna with a dense barrage of arrows, wounds them, and then—thrilled by this feat—lets out a thunderous roar likened to the rumbling of storm-clouds.