Shloka 10
Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
संजय उवाच एवमुक्ते नरेन्द्रेण नरसिंहा युयुत्सव: । चक्कुर्नानाविधाश्रेष्ठा: सिंहासनगतास्तदा,संजय कहते हैं--राजा दुर्योधनके ऐसा कहनेपर वे सिंहासनपर बैठे हुए पुरुषसिंह नरेश युद्धकी इच्छासे नाना प्रकारकी चेष्टाएँ करने लगे इति श्रीमहा भारते कर्णपर्वणि कर्णाभिषेके दशमो<ध्याय:
sañjaya uvāca evam ukte narendreṇa narasiṃhā yuyutsavaḥ | cakruḥ nānāvidhāśreṣṭhāḥ siṃhāsanagatās tadā ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ពេលព្រះរាជា (ទុរយោធន) បានមានព្រះបន្ទូលដូច្នោះហើយ ព្រះមហាក្សត្រដែលដូចសីហៈទាំងនោះ អង្គុយលើរាជសីហាសន៍ ដោយចិត្តប្រាថ្នាសង្គ្រាម ក៏ចាប់ផ្តើមធ្វើការរៀបចំ និងកាយវិការផ្សេងៗយ៉ាងខ្លាំងក្លា ដោយចិត្តបង្វែរទៅរកសង្គ្រាមយ៉ាងដាច់ខាត។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a ruler’s words can swiftly shape collective action: once the king’s stance is declared, eminent warriors align their intent toward battle. Ethically, it underscores the weight of royal counsel and the momentum by which political resolve can escalate into war.
After Duryodhana speaks, the assembled lion-like kings/warriors, seated on their thrones, become eager to fight and begin various preparations and assertive movements—signaling readiness and commitment to the coming conflict.