Shloka 15
Droṇa–Arjuna Yuddha; Trigarta-Āvaraṇa; Bhīmasena Gajānīka-bheda
Droṇa and Arjuna Engage; Trigarta Containment; Bhīma Breaks the Elephant Corps
रौद्रे तस्मिन् राक्षसेन्द्रे यदि तेडनुशयो महान् । अयं वा गच्छतु रणे तस्य युद्धाय दुर्मते:
sañjaya uvāca | raudre tasmin rākṣasendre yadi te 'nuśayo mahān | ayaṃ vā gacchatu raṇe tasya yuddhāya durmateḥ | kathayāmāsa durdharṣo viniḥśvasya punaḥ punaḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «បើនៅក្នុងការប្រឈមដ៏គួរភ័យខ្លាចជាមួយស្តេចនៃរាក្សសទាំងឡាយនោះ ព្រះអង្គនៅតែមានការសោកស្តាយយ៉ាងខ្លាំង នោះសូមឲ្យបុរសនេះចូលទៅក្នុងសមរភូមិ ដើម្បីប្រយុទ្ធនឹងសត្រូវចិត្តអាក្រក់នោះ»។ និយាយបែបនេះហើយ វីរបុរសដែលពិបាកទប់ទល់បានដកដង្ហើមវែងៗម្តងហើយម្តងទៀត រៀបរាប់ឡើងវិញជាញឹកញាប់អំពីជ័យជម្នះរបស់ ឃដោត្កច និងអំពីការអាម៉ាស់របស់ខ្លួន។
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how intense regret and wounded pride after defeat can drive impulsive, retaliatory decisions in war; ethical leadership requires steadiness, clear counsel, and restraint even amid humiliation.
After being overcome in a fierce encounter involving a powerful rākṣasa (contextually linked with Ghaṭotkaca), Duryodhana cannot bear the setback; he approaches Bhīṣma, bows respectfully, and recounts the events with repeated sighs, emphasizing Ghaṭotkaca’s triumph and his own defeat.