Shloka 36
स गाढविद्धो व्यथितो रथोपस्थ उपाविशत् । मोहितं वीक्ष्य राजानं नीलम भ्रचयोपमम्
sa gāḍhaviddho vyathito rathopastha upāviśat | mohitaṃ vīkṣya rājānaṃ nīlam bhracayopamam ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ត្រូវព្រួញចាក់ជ្រៅ ហើយឈឺចាប់រង្គើរ គាត់បានលង់ចុះអង្គុយលើកៅអីរទេះសង្គ្រាម។ ពេលឃើញព្រះមហាក្សត្រស្រឡាំងកាំង—ពណ៌សម្បុរខ្មៅងងឹត ដូចក្រុមពពកព្យុះ—គាត់យល់ច្បាស់ទាំងកម្លាំងបុកបាក់នៃរបួស និងទម្ងន់ធម៌នៃវេលានោះ កណ្ដាលភាពចលាចលនៃសមរភូមិ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how violence in war brings immediate bodily suffering and mental disorientation even to the mighty; it implicitly warns that power and status do not shield one from the consequences of conflict, and that leaders must face the ethical gravity of battle.
Sañjaya reports that a warrior, grievously wounded, collapses onto the chariot-seat; at the same time the king is seen to be stunned and darkened in appearance, indicating shock and distress in the midst of the battlefield events.