Shloka 2
भीमसेन-दुर्योधन-प्रहारः तथा घटोत्कचमायाप्रादुर्भावः | Bhīmasena–Duryodhana Clash and the Manifestation of Ghaṭotkaca’s Māyā
ततः शब्दो महानासीत् सैन्ययोरुभयोर्नुप । निर्गच्छमानयो: संख्ये सागरप्रतिमो महान्
tataḥ śabdo mahān āsīt sainyayor ubhayor nṛpa | nirgacchamānayoḥ saṅkhye sāgara-pratimo mahān ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ព្រះមហាក្សត្រ! បន្ទាប់មក ពេលកងទ័ពទាំងពីរចេញដំណើរទៅប្រយុទ្ធ សម្លេងរំពងដ៏ធំបានកើតឡើងពីទាំងសងខាង—ធំទូលាយ និងជ្រៅដូចសូរសមុទ្ររន្ទះ។ វាធ្វើឲ្យសង្គ្រាមដែលនឹងមកដល់ មិនមែនជាជម្លោះឯកជនទេ ប៉ុន្តែជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលអាចធ្វើឲ្យពិភពលោករញ្ជួយ ដោយកម្លាំងរួម និងចលនានៃសង្គ្រាមលើសពីការគ្រប់គ្រងរបស់បុគ្គល។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war amplifies human intention into an overwhelming collective force—symbolized by an ocean-like roar—inviting reflection on responsibility, restraint, and the ethical weight of mass conflict.
As both armies leave their camps and move out to form up for battle, a huge, ocean-like clamour rises across the battlefield; Sañjaya reports this to King Dhṛtarāṣṭra to convey the scale and intensity of the moment.