Shloka 40
अध्याय ८८ — घटोत्कच-दुर्योधनयुद्धवर्णनम्
Ghaṭotkaca–Duryodhana Engagement
आश्चर्यभूतं समहत् त्वदीया दृष्टवैव तद् भारत सम्प्रह्ृष्टा: । सर्वे विनेदु:ः सहिता: समन्तात् पुपूजिरे तव पुत्रस्य शौर्यम्
āścaryabhūtaṃ samahat tvadīyā dṛṣṭvaiva tad bhārata samprahṛṣṭāḥ | sarve vineduḥ sahitāḥ samantāt pupūjire tava putrasya śauryam, bhārata ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ឱ ភារតៈ ពេលឃើញសកម្មភាពដ៏អស្ចារ្យ និងអស្ចារ្យបំផុតនោះ កងទ័ពទាំងអស់របស់អ្នកបានរីករាយភ្លាមៗ។ ពួកគេប្រមូលគ្នាពីគ្រប់ទិស ហើយបន្លឺសំឡេងអបអរសាទរ ធ្វើការសរសើរភាពក្លាហានរបស់ព្រះរាជបុត្ររបស់អ្នក។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the atmosphere of battle, visible prowess and success generate immediate collective admiration. Ethically, it suggests the power—and potential blindness—of group enthusiasm: valor is praised as an end in itself, even when the broader dharmic consequences of the war remain unresolved.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava soldiers, having witnessed a great and astonishing feat, become jubilant. They shout loudly from all sides and honor the bravery of Dhṛtarāṣṭra’s son (contextually, Duryodhana).