Shloka 17
अध्याय ८८ — घटोत्कच-दुर्योधनयुद्धवर्णनम्
Ghaṭotkaca–Duryodhana Engagement
युधिष्ठिरें भीमसेनं यमौ च पार्थ कृष्णं युधि संजातकोप: । दुर्योधन: क्रोधविषो महात्मा जघान बाणैरनलप्रकाशै:
sañjaya uvāca |
yudhiṣṭhire bhīmasenaṃ yamau ca pārthaṃ kṛṣṇaṃ yudhi sañjātakopaḥ |
duryodhanaḥ krodhaviṣo mahātmā jaghāna bāṇair analaprakāśaiḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ក្នុងសង្គ្រាម ឌុរយោធនៈ—កំហឹងរបស់គេដូចពិស—បានផ្ទុះកំហឹងឡើង ហើយបានបាញ់ព្រួញភ្លឺរលោងដូចភ្លើង ទៅលើយុធិស្ឋិរៈ ភីមសេនៈ កូនភ្លោះ (នកុល និងសហទេវ) បារថៈ (អរជុន) និងព្រះក្រឹស្ណៈ។ ឈុតឆាកនេះបង្ហាញថា កំហឹងដែលមិនបានគ្រប់គ្រង ទោះមានអំណាចក្នុងសង្គ្រាម ក៏ជាពិសសីលធម៌ ដែលជំរុញឲ្យមនុស្សប្រើហិង្សាដោយមិនរើសមុខ ទោះជាចំពោះគូប្រជែងដ៏ល្អឥតខ្ចោះក៏ដោយ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights krodha (anger) as a destructive ‘poison’: in war it may amplify force, but ethically it clouds discernment and pushes one toward reckless, indiscriminate aggression—an inner failing with outward consequences.
Sañjaya reports that Duryodhana, inflamed with rage, launches a fierce volley of fire-bright arrows against key Pāṇḍava leaders—Yudhiṣṭhira, Bhīma, Nakula, Sahadeva, Arjuna—and even Kṛṣṇa on the battlefield.