Shloka 8
Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya-saṃvādaḥ; madhyāhna-saṅgrāma-pravṛttiḥ
Dhritarashtra–Sanjaya dialogue and the midday battle escalation
ततः प्रयात: सहसा भीष्म: शान्तनवोडर्जुनम् | रणे भारतमायान्तमाससाद महाबल:,तदनन्तर शान्तनुनन्दन भीष्म युद्धभूमिमें सहसा अर्जुनके सामने गये। भरतवंशी भीष्मको आते देख महाबली अर्जुन उनके पास जा पहुँचे
tataḥ prayātaḥ sahasā bhīṣmaḥ śāntanavo 'rjunam | raṇe bhāratam āyāntam āsasāda mahābalaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មក ភីស្មា កូនរបស់សាន្តនុ បានរុញទៅមុខភ្លាមៗ ហើយប្រឈមមុខនឹងអរជុននៅលើសមរភូមិ។ ពេលឃើញភីស្មាកំពុងមកក្នុងកណ្ដាលសង្គ្រាម អរជុនដ៏មហាបលក៏ចូលទៅជួបគាត់។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញភាពតានតឹងធម៌យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ៖ អ្នកចាស់ដែលគេគោរព និងញាតិដែលគេស្រឡាញ់ឈរប្រឆាំងគ្នា ប៉ុន្តែម្នាក់ៗក៏ដើរតាមធម៌ និងពាក្យសច្ចារបស់ខ្លួន ក្នុងច្បាប់ដ៏តឹងរឹងនៃសង្គ្រាម»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethic of steadfastness in duty: even when the opponent is a revered elder or beloved relative, warriors bound by vows and allegiance proceed without hesitation. It underscores the tragic moral complexity of dharma in war—right action is pursued within a framework that still entails sorrowful conflict.
Sañjaya narrates that Bhīṣma suddenly advances on the battlefield and comes face-to-face with Arjuna. Arjuna, seeing Bhīṣma approach, moves to meet him, setting the stage for a direct engagement between the grandsire and the foremost Pāṇḍava archer.