Shloka 16
Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya-saṃvādaḥ; madhyāhna-saṅgrāma-pravṛttiḥ
Dhritarashtra–Sanjaya dialogue and the midday battle escalation
शरांश्षाशीविषाकाराज्ज्वलितान् पन्नगानिव । द्रोणं त्रिभिश्व विव्याध चतुर्भिश्चास्य वाजिन:,उन्होंने उसके द्वारा प्रज्वलित सर्पोंकी भाँति विषैले नागोंकी-ती आकृतिवाले बाण छोड़कर तीनसे द्रोणाचार्यको और चार बाणोंसे उनके घोड़ोंको बींध डाला
sañjaya uvāca |
śarān āśīviṣākārāj jvalitān pannagān iva |
droṇaṃ tribhiś ca vivyādha caturbhiś cāsya vājinaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ គាត់បានបាញ់ព្រួញភ្លើងរលោងៗ មានរូបរាងដូចពស់ពិស ហើយដោយព្រួញបី គាត់បានចាក់ដ្រូណៈ; ដោយព្រួញបួនទៀត គាត់បានវាយសម្លាប់សេះរបស់ដ្រូណៈ។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញភាពត្រឹមត្រូវដាច់ខាតនៃជំនាញសង្គ្រាម ដែលសូម្បីគ្រូគោរពក៏ក្លាយជាគោលដៅក្រោមកាតព្វកិច្ចនៃសង្គ្រាម។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim logic of kṣatriya warfare: in the press of battle, even a venerable teacher like Droṇa becomes a combatant to be checked. It points to the ethical tension between reverence and duty, showing how dharma in war can demand harsh, targeted action.
Sañjaya describes a warrior releasing flaming, serpent-like arrows: three strike Droṇa himself, and four strike Droṇa’s horses, disabling or weakening his chariot’s mobility in the ongoing Kurukṣetra combat.