Shloka 27
भीष्मवधाय प्रयाणम् — The Advance toward Bhīṣma and Counter-Engagements
पुत्रो5पि तव दुर्धर्षो द्रौपद्यास्तनयान् रणे । सायकैर्निशितै राजन्नाजघान पृथक् पृथक्,राजन! तब आपके दुर्धर्ष पुत्रने भी तीखे सायकों-द्वारा रणभूमिमें द्रौपदीके पाँचों पुत्रोंपर पृथक्-पृथक् प्रहार किया
putro 'pi tava durdharṣo draupadyās tanayān raṇe | sāyakair niśitai rājann ājaghāna pṛthak pṛthak ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ព្រះរាជា! សូម្បីតែកូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គ ដែលពិបាកឈ្នះ ក៏បានវាយប្រហារកូនប្រុសទាំងប្រាំរបស់ទ្រោបទី នៅកណ្ដាលសមរភូមិ ដោយព្រួញមុតៗ ម្នាក់មួយៗ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral cost of war: once dharma collapses into total conflict, even the young and less-central figures become targets, and familial bonds do not restrain violence. It implicitly warns that adharma-driven war spreads suffering indiscriminately.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the king’s formidable son, during the battle, attacked Draupadī’s five sons individually with sharp arrows—describing a specific episode of combat within the larger Kurukṣetra war.