Shloka 24
Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
चित्रसेनं नरव्याप्र॑ं सौभद्र: परवीरहा । अविध्यद् दशभिर्बाणै: पुरुमित्रं च सप्तभि:,शत्रुवीरोंका नाश करनेवाले सुभद्राकुमार अभिमन्युने नरश्रेष्ठ चित्रसेनको दस और पुरुमित्रको सात बाणोंसे बींध डाला
sañjaya uvāca | citrasenaṃ naravyāghraṃ saubhadraḥ paravīrahā | avidhyad daśabhir bāṇaiḥ purumitraṃ ca saptabhiḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ អភិមន្យូ កូនប្រុសរបស់សុភទ្រា—អ្នកសម្លាប់វីរបុរសសត្រូវ—បានបាញ់ចិត្រសេនៈ អ្នកក្លាហានដូចខ្លាឃ្មុំក្នុងចំណោមមនុស្ស ដោយព្រួញដប់ដើម ហើយបាញ់បុរុមិត្រៈដោយព្រួញប្រាំពីរដើម។
संजय उवाच
Educational Q&A
In the battlefield setting, the verse underscores kṣatriya-dharma: courage, precision, and the defeat of armed adversaries. Ethical emphasis lies in disciplined martial conduct—measured action directed at enemy combatants rather than indiscriminate violence.
Sañjaya narrates Abhimanyu’s combat feat: he shoots and pierces the warrior Citrasena with ten arrows and Purumitra with seven, marking Abhimanyu’s effectiveness against notable opponents in the ongoing Kurukṣetra war.