Shloka 50
भीष्मस्य भीमसेन-निरोधः
Bhīṣma checks Bhīmasena; matched engagements intensify
असंख्येयगुणाधार जय सर्वपरायण । नारायण सुदुष्पार जय शार्ज्ुधनुर्धर
asaṅkhyeyaguṇādhāra jaya sarvaparāyaṇa | nārāyaṇa suduṣpāra jaya śārṅgadhanurdhara || yasyā nābhau samutpannaṃ ādi-padmaṃ sanātanam | viśālākṣa mahādeva lokādhipataye namaḥ || bhūta-bhavya-bhavat-svāmin jaya te jagatāṃ pate | saumyaṃ te rūpam īśāna svayambhū brahma te sutaḥ || asaṅkhyeyaguṇādhāra sarvaśaraṇadāyaka | nārāyaṇa suduṣpāra jaya śārṅgadhanurdhara ||
ភីष្មៈ សរសើរ នារាយណៈ ថាជាគ្រឹះមិនចេះអស់នៃគុណធម៌រាប់មិនអស់ និងជាទីពឹងចុងក្រោយរបស់សត្វទាំងឡាយ។ ពីផ្ចិតរបស់ព្រះអង្គបានកើតផ្កាឈូកដើមកំណើត; ព្រះនេត្រធំទូលាយ; ព្រះអង្គជាព្រះអម្ចាស់លើសូម្បីតែអម្ចាស់នៃលោក។ ព្រះអង្គជាម្ចាស់នៃអតីត អនាគត និងបច្ចុប្បន្ន; រូបព្រះអង្គទន់ភ្លន់; ហើយសូម្បីតែព្រះព្រហ្មា ស្វយម្ភូ ក៏ត្រូវបាននិយាយថា កើតឡើងជាបុត្ររបស់ព្រះអង្គ។ ដោយប្រកាសថា មហិមារបស់ព្រះអង្គពិបាកវាស់វែងយ៉ាងខ្លាំង ភីष្មៈ បានហៅជាបន្តបន្ទាប់ថា «ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ» ចំពោះព្រះអង្គជាអ្នកកាន់ធ្នូ សារង្គៈ—ការបូជានេះធ្វើឲ្យសង្គ្រាមមិនមែនជាអំពើហិង្សាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាវាលដែលអធិបតេយ្យភាព ការការពារ និងធម៌ ត្រូវបានអំពាវនាវ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that ultimate refuge and authority lie in Nārāyaṇa: He is the ground of innumerable virtues, sovereign over time (past–present–future), and even the source of cosmic creation (the lotus and Brahmā). In a dharmic frame, devotion to the highest Lord reorients the meaning of conflict toward protection, rightful order, and surrender to a transcendent moral center.
In the Bhīṣma Parva war setting, Bhīṣma utters a hymn of praise (stuti) to Nārāyaṇa/Viṣṇu—identified by the epithet ‘bearer of the Śārṅga bow.’ He proclaims the Lord’s cosmic signs (navel-lotus, Brahmā as son) and repeatedly offers salutations, emphasizing the Lord’s unfathomable greatness amid the unfolding battle.