Shloka 11
भीष्मपर्व — अध्याय ६६: तुमुलसंग्रामवर्णनम्
The Tumult of Battle Described
ततः शैक्यायसी गुर्वी प्रगृह्ा महतीं गदाम् । अधावत् तावकान् योधान् दण्डपाणिरिवान्तक:
tataḥ śaikyāyasī gurvī pragṛhya mahatīṃ gadām | adhāvat tāvakān yodhān daṇḍapāṇir ivāntakaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក ភីមសេន កាន់គទាដែកធំមហិមា និងធ្ងន់ក្រៃលែង រត់ប្រយុទ្ធចូលលើយោធារបស់ព្រះអង្គ។ ដូចយមរាជ អ្នកកាន់ដណ្ឌៈនៃទណ្ឌកម្ម គាត់ស្ទុះចូលដូចភ្នាក់ងារនៃការសងសឹកដែលមិនអាចជៀសផុត ប្រែក្លាយសមរភូមិឲ្យជាទិដ្ឋភាពដែលអហങ്കារជួបផលវិបាករបស់ខ្លួន។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames battlefield violence within a moral-psychological lens: power and aggression are portrayed as instruments of inevitable consequence (daṇḍa), suggesting that in war the arrogant and unrighteous meet a force that feels like ordained retribution.
Sañjaya describes Bhīma seizing a massive iron mace and charging directly into the Kaurava ranks, likening his onslaught to Yama (Death) advancing with the staff of punishment.