Shloka 90
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
सो$भिद्रवन् भीष्ममनीकम ध्ये क्रुद्धों महेन्द्रावरज: प्रमाथी । व्यालम्बिपीतान्तपटकश्षुकाशे घनो यथा खे तडितावनद्ध:,देवराज इन्द्रके छोटे भाई श्रीकृष्ण समस्त शत्रुओंको मथ डालनेकी शक्ति रखते थे। वे उस सेनाके मध्यभागमें कुपित होकर जिस समय भीष्मकी ओर झपटे, उस समय उनके श्याम विग्रहपर लटककर हवाके वेगसे फहराता हुआ पीताम्बरका छोर उन्हें ऐसी शोभा दे रहा था, मानो आकाशगमें बिजलीसे आवेष्टित हुआ श्याम मेघ सुशोभित हो रहा हो
so 'bhidravan bhīṣmam anīkamadhye kruddho mahendrāvarajaḥ pramāthī | vyālambipītāntapaṭaḥ śukāśe ghano yathā khe taḍitāvanaddhaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ព្រះក្រឹષ્ણ—ប្អូនព្រះឥន្ទ្រា អ្នកមានអំណាចបំផ្លាញសត្រូវទាំងអស់—បានរត់ចូលទៅក្នុងកណ្ដាលកងទ័ព ដោយកំហឹង ហើយស្ទុះទៅរកភីष្ម។ នៅពេលព្រះអង្គស្ទុះទៅ មុំចុងពិតាម्बរ (សំពត់លឿង) របស់ព្រះអង្គព្យួរលើរាងកាយពណ៌ខ្មៅ ហើរផ្លុំតាមខ្យល់ ឲ្យព្រះអង្គស្រស់ស្អាត ដូចពពកខ្មៅលើមេឃដែលត្រូវពន្លឺរន្ទះព័ទ្ធជុំវិញ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the protection of dharma can demand fierce resolve: even a compassionate figure like Kṛṣṇa may assume a terrifying, battle-ready form when duty requires confronting adharma and safeguarding the righteous cause.
Sañjaya narrates Kṛṣṇa charging angrily toward Bhīṣma in the middle of the battlefield; the trailing yellow garment against his dark body is compared to lightning adorning a dark cloud in the sky, emphasizing the intensity and majesty of the moment.