Shloka 8
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
तिष्ठ स्थितो5स्मि विद्धोनं निवर्तस्व स्थिरो भव | स्थिरो5स्मि प्रहरस्वेति शब्दो5श्रूयत सर्वश:,उस समय “खड़े रहो, खड़ा हूँ, इसे बींध डालो, लौटो, स्थिर भावसे रहो, हाँ-हाँ स्थिरभावसे ही हूँ, तुम प्रहार करो” ऐसे शब्द सब ओर सुनायी पड़ते थे
tiṣṭha sthito 'smi viddho na nivartasva sthiro bhava | sthiro 'smi praharasveti śabdo 'śrūyata sarvaśaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ នៅគ្រប់ទិសទាំងអស់ ក្នុងកណ្ដាលសមរភូមិដ៏កក្រើក មានសំឡេងយោធាហៅគ្នាឡើង—«ឈរឲ្យមាំ! ខ្ញុំឈរមាំហើយ! ចាក់ឲ្យជ្រៅ! កុំថយក្រោយ! ចិត្តឲ្យថេរ! បាទ—ខ្ញុំថេរហើយ—វាយទៅ!» ដូច្នេះវាលសង្គ្រាមក៏កក្រើកដោយពាក្យបញ្ជា និងសច្ចាប្រកាសនៃការតាំងចិត្ត បង្ហាញវិន័យដ៏តឹងរឹង និងឆន្ទៈមិនរអាក់រអួលដែលសង្គ្រាមធម៌ទាមទារ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ethic of steadfastness: in a dharmic war, warriors are expected to hold their ground, restrain fear, and act with disciplined resolve rather than retreating in panic.
Sanjaya describes the din of Kurukṣetra, where fighters on all sides shout commands and affirmations—urging one another to stand firm, not retreat, and to strike—capturing the intensity and organized ferocity of the combat.