Shloka 7
सात्यकिश्चाभिमन्युश्न महत्या सेनया वृतौ । गान्धारान् समरे शूराज्जग्मतु: सहसौबलान्,उधर विशाल सेनासे घिरे हुए सात्यकि और अभिमन्युने समरभूमिमें सुबलके पुत्रोंसहित गान्धारदेशीय शूरवीरोंपर आक्रमण किया
sātyakiścābhimanyuś ca mahatyā senayā vṛtau | gāndhārān samare śūrān jagmatuḥ saha saubalān ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ សាត្យគិ និង អភិមន្យូ ទោះត្រូវហ៊ុំព័ទ្ធដោយកងទ័ពដ៏ធំមហិមា ក៏នៅតែចូលទៅក្នុងសមរភូមិ ប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងយុទ្ធជនក្លាហាននៃ គន្ធារ រួមទាំងកូនៗរបស់ សុបល។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma: steadfast courage and forward action even when surrounded, undertaken to restrain a threatening enemy force and uphold one’s responsibility in war.
Sātyaki and Abhimanyu, despite being hemmed in by a large opposing army, push into battle and attack the Gandhāran fighters along with the Saubala princes, indicating a focused strike against a key enemy contingent.