Shloka 24
भीष्मपर्व — अध्याय ६२: वासुदेवमहात्म्यप्रशंसा (देव–ब्रह्मसंवादः)
तावास्थितावेकरथं सौभद्रशिनिपुड्भवौ | सौबलीं समरे सेनां शातयेतां समनन््ततः,उधर सहस्रों रथी जब इधर-उधर भाग रहे थे, उसी समय एक रथपर बैठे हुए अभिमन्यु और सात्यकि सुबलपुत्रकी सेनाका संग्रामभूमिमें सब ओरसे संहार करने लगे
tāv āsthitāv ekarathaṃ saubhadraśinipuṅgavau | saubalīṃ samare senāṃ śātayetāṃ samantataḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ខណៈដែលអ្នកយុទ្ធរថរាប់ពាន់កំពុងរត់បែកខ្ចាត់ខ្ចាយទៅទិសនេះទិសនោះ អភិមន្យុ—ព្រះរាជបុត្ររបស់សុភទ្រា—និងសាត្យគី—អ្នកឆ្នើមក្នុងវង្សសិនី—ឈររួមគ្នាលើរថតែមួយ ហើយនៅកណ្ដាលសមរភូមិ បានវាយបំបាក់កងទ័ពសៅបាលៈពីគ្រប់ទិស។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid the chaos and moral strain of war, steadfast courage joined with loyal cooperation can protect one’s side and restore order; the verse highlights disciplined heroism and solidarity as stabilizing forces.
As many chariot-fighters flee in confusion, Abhimanyu and Sātyaki share a single chariot and attack the Saubala (Śakuni’s) forces, cutting them down from all directions on the battlefield.