Shloka 206
भीष्मपर्व — अध्याय ६२: वासुदेवमहात्म्यप्रशंसा (देव–ब्रह्मसंवादः)
जघ्नतुर्विशिखैस्तीक्ष्पै: परानीकविनाशनै: । दूसरी ओरसे रथियोंमें श्रेष्ठ ट्रपदकुमार धृष्टद्युम्न तथा धर्मपुत्र युधिष्छिर शत्रु-सेनाका विनाश करनेवाले तीखे बाणोंद्वारा द्रोणाचार्य और भीष्मके देखते-देखते कौरव-सेनाको पीड़ित करते हुए उसका पीछा करने लगे
sañjaya uvāca | jaghnatur viśikhaiḥ tīkṣṇaiḥ parānīka-vināśanaiḥ | dvitīyato rathināṃ śreṣṭhau drupada-kumāraḥ dhṛṣṭadyumnaḥ dharma-putraḥ yudhiṣṭhiraś ca śatru-senā-vināśa-karaiḥ tīkṣṇa-bāṇaiḥ droṇācāryaṃ bhīṣmaṃ ca paśyatoḥ kaurava-senāṃ pīḍayantaḥ tasyāḥ pṛṣṭhato 'nvagacchan |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ពួកគេបានវាយបំបាក់ជួរទ័ពសត្រូវដោយព្រួញមុតស្រួច ដែលបំផ្លាញទ្រង់ទ្រាយកងទ័ពប្រឆាំង។ មួយទិសទៀត អ្នកជិះរថដ៏លេចធ្លោ—ធ្រិଷ្ដទ្យុម្ន ព្រះរាជបុត្ររបស់ទ្រុបដ និងយុធិષ્ઠិរ ព្រះរាជបុត្ររបស់ធម្ម—នៅចំពោះមុខដ្រូណាចារ្យ និងភីष្មដែលកំពុងមើលឃើញ បានបង្ខំរំខានកងកౌរវដោយព្រួញមុតស្រួចសម្រាប់បំផ្លាញកងសត្រូវ ហើយដេញតាមវាទៅ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-duty in battle: decisive action, coordinated leadership, and steadfast pursuit of a military objective, even under the gaze of formidable elders like Droṇa and Bhīṣma—showing how dharma in war is framed as disciplined responsibility rather than personal hatred.
Dhṛṣṭadyumna and Yudhiṣṭhira, described as foremost chariot-warriors, attack and pressure the Kaurava forces with sharp, formation-breaking arrows and then pursue the retreating/pressed host, all while Droṇa and Bhīṣma witness the action.