Shloka 75
Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
क्रुद्धश्न चापमायम्य बलवद् बलिनां वर: । कालिज्गरमवधीत् पार्थो भीम: सप्तभिरायसै:
sañjaya uvāca | kruddhaś ca āpamya cāpaṃ balavad balināṃ varaḥ | kaliṅgarājam avadhīt pārtho bhīmaḥ saptabhir āyasaiḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ភីមៈ កូនប្រុសព្រឹថា អ្នកលើសគេក្នុងចំណោមអ្នកមានកម្លាំងទាំងឡាយ បានខឹងខ្លាំង ហើយទាញធ្នូរបស់ខ្លួនដោយកម្លាំងដ៏ធំ បាញ់ព្រួញដែកចំនួន៧ ទៅលើស្តេចកលិង្គា ស្រុតាយុ ឲ្យរងរបួសធ្ងន់។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, intense emotions like anger can drive decisive action; it implicitly invites reflection on kṣatriya-dharma—using strength and skill in battle—while recognizing the ethical tension of violence within a larger struggle framed as dharma-yuddha.
Sañjaya reports that Bhīma, furious, powerfully draws his bow and strikes down the king of Kaliṅga using seven iron arrows, marking a forceful episode in the Kurukṣetra battle.