Shloka 1226
Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
महाव्यूह: कलिज्रानामेकेन मृदितस्त्वया । “आपने अकेले अपनी ही भुजाओंके बल और पराक्रमसे कलिंगोंके उस महान् व्यूहको रौंदकर मिट्टीमें मिला दिया
sañjaya uvāca | mahāvyūhaḥ kaliṅgānām ekena mṛditas tvayā |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «អ្នកតែម្នាក់ឯង បានបំបាក់និងជាន់បំផ្លាញ វ្យូហៈដ៏ធំរបស់ជនកលិង្គ ដោយកម្លាំងនិងវីរភាពនៃដៃរបស់អ្នកផ្ទាល់។ កងរៀបចំដ៏កកិតនោះ ពោរពេញដោយដំរី សេះ និងរទេះ ត្រូវបានអ្នកបំផ្លាញឲ្យក្លាយជាសំណល់។ ក្នុងនោះ មានទាហានជាច្រើនដែលគេរាប់បញ្ចូលក្នុងចំណោមបុរសល្បីល្បាញនៃលោក ហើយវីរបុរសអត់ធ្មត់រាប់មិនអស់ បានពឹងផ្អែកលើវ្យូហៈដ៏ធំនោះ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the epic ideal of kṣatriya valor and battlefield competence: a single warrior’s disciplined strength and courage can overturn even a formidable, well-equipped formation. Ethically, it frames martial prowess as a duty-bound excellence within the war narrative, emphasizing resolve and capability rather than cruelty.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that one warrior (addressed as “you”) has single-handedly shattered the Kalingas’ massive battle-array, despite it being filled with elephants, horses, and chariots and defended by many renowned, steadfast fighters.