Shloka 7
Saubhadra under Concentrated Assault; Pārṣata’s Intervention and Escalation
धृष्टद्युम्नस्ततो द्रोणं नवत्या निशितै: शरै: । विव्याध प्रहसन् वीरस्तिष्ठ तिछेति चाब्रवीत्,तब धृष्टद्युम्नने हँसकर नब्बे पैने बाणोंसे द्रोणाचार्यको घायल कर दिया और कहा --'खड़े रहो, खड़े रहो”
dhṛṣṭadyumnas tato droṇaṃ navatyā niśitaiḥ śaraiḥ | vivyādha prahasan vīras tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក ធ្រឹෂ្ដទ្យុម្ន បានសើចនៅកណ្ដាលសមរភូមិ ហើយបាញ់ព្រួញមុតចំនួនកៅសិប ទៅលើ ដ្រូណា ឲ្យរងរបួស។ វីរបុរសនោះបានហៅថា «ឈរឲ្យមាំ—ឈរឲ្យមាំ!» ជាពាក្យប្រមាថបង្ហាញពីភាពតានតឹងផ្ទាល់ខ្លួនក្នុងការប្រយុទ្ធ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya battlefield ethos: courage, steadfastness, and direct confrontation. Even taunting speech (“Stand firm!”) functions as a test of resolve, showing how personal valor and psychological pressure operate within the broader framework of dharma-bound warfare.
Sanjaya describes Dhrishtadyumna attacking Droṇa with ninety sharp arrows. While wounding him, Dhrishtadyumna laughs and challenges Droṇa to stand his ground, intensifying their duel amid the Kurukṣetra battle.