Shloka 37
Saubhadra under Concentrated Assault; Pārṣata’s Intervention and Escalation
ततो दुर्योधनो राजन् भानुमन्तमचोदयत् । सैन्येन महता युक्त भारद्वाजस्य रक्षणे,महाराज! तब दुर्योधनने विशाल सेनासे युक्त भानुमानको द्रोणाचार्यकी रक्षाके कार्यमें नियुक्त किया
tato duryodhano rājan bhānumantam acodayat | sainyena mahatā yukta bhāradvājasya rakṣaṇe ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ព្រះរាជា! ទុរយោធនាបានជំរុញភានុមាន ដែលមានកងទ័ពធំគាំទ្រ ឲ្យទទួលភារកិច្ចការពារ “ភារទ្វាជ” គឺទ្រូណា។ ក្នុងសង្គ្រាមដ៏រញ្ជួយនេះ ការការពារមេបញ្ជាការក្លាយជាចំណុចសម្រេចទាំងផ្នែកយុទ្ធវិធី និងសីលធម៌។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a wartime ethical-strategic principle: safeguarding a key leader (here, Droṇa) is treated as crucial to the army’s stability and success, showing how duty and strategy intertwine under the pressures of dharma-yuddha.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana assigns Bhānumān, backed by a large force, to protect Droṇa (called ‘Bhāradvāja’), indicating a deliberate protective formation around the commander.