Shloka 3
Saubhadra under Concentrated Assault; Pārṣata’s Intervention and Escalation
भीष्मो हि समरे क्रुद्धो हन्याल्लोकां श्वराचरान् । स कथं पाण्डवं युद्धे नातरत् संजयौजसा
bhīṣmo hi samare kruddho hanyāl lokān sacarācarān | sa kathaṁ pāṇḍavaṁ yuddhe nātarat sañjayaujasā, sañjaya |
ព្រះបាទ ធ្រឹតរាស្ត្រ មានព្រះបន្ទូលថា៖ «សញ្ជ័យ! ប៊ីស្មៈ បើកើតកំហឹងនៅសមរភូមិ អាចសម្លាប់បានទាំងលោកទាំងមូល រួមទាំងសត្វចលនាចលនានិងអចលនៈ។ ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជា ដោយអំណាចវីរភាពរបស់ព្រះអង្គ យ៉ាងណាក៏មិនអាចឈ្នះលើអរជុន កូនបណ្ឌុ ក្នុងសង្គ្រាមនេះបាន?»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between sheer martial power and the limits imposed by circumstance, vows, strategy, and dharma: even the mightiest warrior may be unable to ‘overcome’ an opponent when higher constraints and the complex moral-psychological fabric of war are at play.
Dhṛtarāṣṭra, hearing of events in the war, expresses astonishment: Bhīṣma is famed as capable of destroying entire worlds when angered, so he asks Sañjaya why Bhīṣma could not defeat Arjuna in battle.