Shloka 14
Saubhadra under Concentrated Assault; Pārṣata’s Intervention and Escalation
ततः शक्ति महावेगां स्वर्णवैदूर्यभूषिताम् । द्रोणस्य निधनाकाडक्षी चिक्षेप स पराक्रमी
tataḥ śaktiṁ mahāvegāṁ svarṇavaidūryabhūṣitām | droṇasya nidhanākāṅkṣī cikṣepa sa parākramī ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក វីរបុរសដ៏ក្លាហាន ធ្រឹṣ្ដទ្យុម្ន—ដែលប៉ងប៉ាត់នឹងនាំឲ្យដ្រូណាចារ្យស្លាប់—បានគប់ “សក្តិ” ដ៏មហាវេហា មាំមួន រុងរឿង តុបតែងដោយមាស និងមណីវೈទូរ្យ ទៅលើដ្រូណា។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intention (ākāṅkṣā) shapes action in war: even a splendid, gem-adorned weapon becomes morally weighty when driven by the fixed aim to kill. It invites reflection on kṣatriya-duty and the ethical burden carried by deliberate lethal resolve.
Sañjaya narrates that the powerful warrior Dhṛṣṭadyumna, seeking Droṇa’s death, hurls a fast, formidable śakti (javelin) decorated with gold and vaidūrya gems at Droṇa.